Puberen

Alle melktandjes en -kiesjes is Sverre inmiddels kwijt. Een mooie rij nieuwe tanden is er voor in de plaats gekomen en de hoektanden en (enorme) kiezen zijn volop in ontwikkeling. Zijn achterpoten zijn momenteel langer dan zijn voorpoten, de lekkere zachte fluffy puppyvacht maakt plaats voor een mooie donkere volwassen jas en zelfs aan de staart beginnen zich voorzichtig wat langere pluimpjes te vormen. Ja, ons kleine prinsje gaat een grote jongen worden. We zijn erg nieuwsgierig waar het ophoudt: Sverre is nu al hoger en zwaarder als Noa en Yara. Zijn zware blaf past eigenlijk nog niet bij het slungelige lijf.

Enkele weken geleden maakte ik me een beetje zorgen over zijn gedrag naar andere honden: hij wil er constant naar toe! Als we dan tijdens de puppycursus langs andere honden moesten lopen c.q. slalommen, voelde ik me meer een trekpaard. Vorige week ging dit echter al beter, en vandaag deed Sverre het nòg beter. Bleef netjes meelopen en werd wel soms afgeleid door wat geurtjes maar niet door andere honden. Ook niet wanneer hij netjes moet blijven zitten terwijl een andere hond passeert.
In het begin van de cursus duurde alles voor meneer ook veel te lang. Dan wilde hij of naar andere honden toe, òf begon te blaffen of anderszins de pias uit te hangen. Nu blijft hij langer zitten en wordt rustiger (zelfs toen hij bij het ‘down liggen’ werd besprongen door Murphy ging Sverre niet meteen in de speelmodus. Hij deed echt zijn best om zijn opdracht uit te blijven voeren al is dat op zo’n moment natuurlijk wel erg veel gevraagd).
Nog een mooi voorbeeld dat de baas toch zo’n rotzak niet is: bij de ‘kom voor’ oefening zat Sverre na het fluitsignaal even zijn zegeningen te tellen. Hij keek eens om zich heen naar Astrid, naar Murphy …. Maar toen hij mij achter een schot zag verdwijnen had hij aan zijn 4 lange poten nauwelijks genoeg om naar me toe te rennen J

Ik mag nóóóoit wat!!

 

In dat enthousiasme schuilen natuurlijk ook weer wat minpuntjes. Toen het vorige week in Nederland zo frying hot was, hebben de honden natuurlijk voornamelijk in het water gelegen. Nu is het niet zo dat Sverre niets anders wil dan het water in (dat valt eigenlijk best mee) maar nu werd hij wel erg enthousiast. Ofwel: hij ontdekte dat het wel erg leuk is om vanaf de kant met een enorme sprong een bommetje te maken. Opmerkelijk: Noa en Yara namen dit ook over!!
Eveneens uit enthousiasme springt Sverre nu graag tegen je op. Ach, als hij dat bij mij doet is dat niet zo erg, maar onderweg doet hij dat ook bij vreemden die maar enigszins aanstalten maken Sverre aandacht te geven. Mooie uitdaging om dit in te gaan dammen!
Tijdens de gezamenlijke wandelingen leert Sverre ook dat niet altijd alles om hem draait. Om en om mogen dan hij of één van de 2 meiden met mij een stukje volgen, apportje doen (Sverre nog niet uiteraard) of een ander oefeningetje.

In het kader van de vakantie is Sverre afgelopen week voor het eerst mee geweest naar de Drunense Duinen. Het is onnodig te zeggen dat onze Professor het daar best wel naar zijn zin had.

Sverre

Noa & Sverre


The Hound of the Baskerville


Sverre

 Yara

Sverre en Noa

 

Tuut..tuut…tuut (=kom voor!!)